Notice: Undefined variable: selected_id in /var/www/vhosts/80/313445/webspace/httpdocs/essvisis.nl/web/views/calendar.php on line 158 Notice: Undefined variable: selected_title in /var/www/vhosts/80/313445/webspace/httpdocs/essvisis.nl/web/views/calendar.php on line 173 Notice: Undefined variable: selected_time_str in /var/www/vhosts/80/313445/webspace/httpdocs/essvisis.nl/web/views/calendar.php on line 173 Welkom - E.S.S.V. Isis - Studenten Schaatsen Eindhoven

Kalender

Dinsdag 25 september
IJstraining op de ijsh...

Vrijdag 12 oktober
Opening 400 meter baan

Zaterdag 13 oktober
Oktoberfest ride

Zaterdag 13 oktober
Interne Isis Wedstrijd I

Woensdag 14 november
GLOW

Contact

E.S.S.V. Isis
O.L. Vrouwestraat 1
5612 AW Eindhoven


IBAN: NL14 INGB 0003 6838 28

Social Media

Trainingsuren

Winter (oktober - maart)
Schaatsen:
Dinsdag 18:30-19:45 uur
Donderdag 18:30-19:45 uur

Zomer (maart - oktober)
Droogtraining:
Dinsdag 18:30-20:00 uur
Studentensportcentrum
Trainers: Martien en Olga

Fietsen:(maart - september)
Donderdag: 18:30-20:30 uur
Locatie: Studentensportcentrum
Trainers: Squadra Veloce

Welkom

Welkom bij de Eindhovense Studenten Schaats Vereniging Isis!

Met bijna honderd actieve leden is Isis een erg gezellige vereniging waar in de winter veel geschaatst en in de zomer lekker gefietst en gedroogtraind wordt.

In oktober gaat het schaatsseizoen weer van start en kunnen we weer naar hartenlust schaatsen! Tot dan zullen er zomertrainingen zijn. Nieuwe leden zijn hierbij van harte welkom! Wil je graag een keer mee trainen? Stuur dan een mailtje naar het bestuur, of je kunt natuurlijk ook meteen lid worden!


Kalender

Di 25 sep IJstraining op de ijsh...
Vr 12 okt Opening 400 meter baan
Za 13 okt Oktoberfest ride
Za 13 okt Interne Isis Wedstrijd I
Wo 14 nov GLOW

Nieuws

Crisis

wo, 20/06/18, 23:02 | Tjeerd | Foto's | 1 4

Er is een nieuw fotoalbum toegevoegd! Het album "AK BBQ" bevat 13 nieuwe foto's, genomen op 20 juni.

Bekijk alle foto's in dit album!

za, 23/06/18, 18:45 | Mannes | Redactioneel | 0 11

Het is zover, zaterdag ochtend 16 juni, Amsterdam - Parijs staat nu echt voor de deur. Vreemd hoe het eerst zo ver weg leek. Mijn lichaam was al de hele week steeds onrustiger geworden, maar moest de explosie nog even inhouden.

Of het de rust, de spanning of het koolhydraten stapelen was weet ik niet, maar de start kon me niet vroeg genoeg beginnen. Fysiek was ik er klaar voor, dat wist ik, maar hoe ga je al dat eten verwerken? Hoe ga je een hele nacht door fietsen? En de grote vraag van iemand met Mankes als bijnaam is: blijf ik heel?

Met een tot de nok toe volgeladen auto met wielen en tassen op schoot kwam team Op Dreef tot het Eijnden (Joep en ik) met de volgploeg Anke en Ronald (vriend van Joep) aan in Amsterdam. Kai(ervaringsdeskundige van Lacustris) zei al lachend dat dit het rotste uur van heel de reis zou worden. Er is dan ook nog zoveel te doen! Naast omkleden en spullen pakken vooral eten, zeiken, schijten en repeat. Uiteindelijk was daar het verlossende startschot waar iedereen achter elkaar naar het kanaal stormde om een paar uur tegen de wind in te knallen.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Het is heerlijk hoe iedereen elkaar op aan het jagen is, want nu iedereen nog bij elkaar is wil je ze niet uit het zicht verliezen. Posities worden een beetje verwisseld, tempo's worden ingeschat, maar vooral andere routes en tussenstops zorgden ervoor dat je ineens alleen was. 4 teams lagen intussen al aardig voor op de rest, waar team Sonic (Rutger en Ron) en wij in strijd waren met Pelle en Luuk van Lacustris en een team van SKITS. Het was een beetje gissen of je voor of achter lag, maar soms kwamen we ineens een ander team of hun volgwagens tegen.

Met een heerlijk zonnetje hadden we ineens Breda al bereikt met een snelheid van zeker 31 km/h. Dwars door Breda was misschien de kortste weg en als je stoplichten kon negeren misschien ook de snelste, maar al dat stoppen en draaien begon ons vooral te frustreren. Ook in België liepen de frustraties hoog op door verschrikkelijke fietspaden die je dwongen op de weg te fietsen en vervolgens door auto's te worden nagetoeterd, middelvingers te ontvangen en van je sokken gereden te worden. Ook in Antwerpen hadden ze besloten eens wat aan de weg te doen, maar dan ook meteen alles overhoop te gooien. Al dat keren en draaien afgewisseld met door mensenmassa's rammen was ook niet goed voor de gemoedsrust en de gemiddelde snelheid. Met een lekke band en een afgesloten brug, die we gelukkig te voet nog over konden, dachten we eindelijk de grootste problemen wel gehad te hebben. Goed dat we niet wisten wat er nog komen ging...

Terwijl onze lieftallige volgploeg ons na 190km weer blij aan het maken waren met eten en drinken zagen we 2 teams langskomen. Rutger wisten we achter ons te liggen, dus we lagen vooraan! Nu we dit wisten moesten we snel de achtervolging in! Vol motivatie knalden we in fors tempo door, maar toen sloeg het noodlot toe... Valpartij! Een vaag kruispunt in combinatie met een ligstuurtje veroorzaakte een kop-staart botsing, waar vooral Joep gehavend was, maar gelukkig wel verder kon. Een groter probleem was mijn achterwiel, die een flink slag opgelopen had. Met de remmen open zetten en verder rijden kwam onze volgploeg achter ons aan met een reservewiel. Ware het niet dat de cassette vast zat en die niet gebruikt kon worden... Het wiel was daarvoor nog gewoon gebruikt, dus wat er mee gebeurd is weet ik niet. Maar toen eindelijk het kromme wiel er weer in zat kwamen daar ineens Rutger en Ron aan. Het balen dat ze ons bijgehaald hadden werd al snel omgezet in blijdschap, omdat we hun reservewiel mochten gebruiken! Met wat logistieke en technische uitdagingen werd het wiel uitgewisseld door de volgploegen en konden we verder op een goed wiel. Dan merk je ineens weer wat voor verschil dat maakt...


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

De avond begon in te vallen en we vonden nog wat tijd om plaatjes te schieten met de ondergaande zon in het prachtige Waalse landschap. Genieten! De Belgen wilden nog wel graag een duidelijke grens maken met Frankrijk. De laatste 3 km voor de grens hebben ze met een helikopter wat stenen naar beneden gegooid en dat was onze weg. In het donker over deze kasseien knallen met wat gevoelige billetjes was al wat minder, maar toen ik ineens een knal hoorde en abrupt stilstond was mijn liefde voor de kasseien snel verdwenen. De spaak was uit mijn voorwiel geknald en liet een net zo mooi slag als mijn achterwiel achter. Spaak maar vast getaped en weer zwabberend door naar onze avondmaaltijd stop. Ja, het was om 12 uur, na 300 km tijd voor een lekkere warme pasta en soep!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Met een volle maag en warme kleding vielen we het lange donkere deel van de nacht aan. Hier werd het voor mij steeds zwaarder, waar het voor Joep steeds makkelijker leek te gaan. Joep reed nog soepel op kop, waar ik half slapend achter hem aan reed. He kut, lig ik weer 20 meter achter... Het was mezelf in mijn gezicht slaan en van alles proberen om wakker te blijven, maar continu lag ik weer achter en moest ik er weer naartoe rijden. Het hielp ook niet dat mijn maag-darm stelsel zich steeds meer begon te verzetten, waardoor een koffie er ook echt niet in kon. Ook een poging tot een Dumoulin gaf geen verlichting, dus dan maar door kachelen.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

We gingen nog steeds in een lekker tempo, maar onze goede verlichting was ook in het vizier gekomen van 2 jagers. Als uit het niks kwamen Pelle en Luuk opduiken. Daar konden we natuurlijk niet voor afhaken en ons tempo werd ook opgeschroefd. Zeker toen we een klimmetje op reden werd het koers. Om en om werd er met krachten gesmeten, tot bij mij het limiet wel echt bereikt was. Met lampjes die steeds verder weg reden begon het langzaam aan toch licht te worden en kwamen we dichter bij Parijs in de buurt. Het beste was er al wel af, zeker na die krachtsinspanning, maar we wisten al dat we het zouden halen. Gelukkig was het in de vroegte nog druk over de grote autowegen richting Parijs. Waar andere teams met bescherming van de volgwagen doodsangsten uitstonden konden wij prima Parijs binnenrijden. Dan kom je er wel achter wat een enorme wereldstad het is, want vanaf de buitenwijken tot de Eiffeltoren ben je nog zeker 15 km over allemaal kruisingen heen en het crossen. Maar uiteindelijk waren we na deze lange, helse tocht aangekomen in Parijs!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Gelukkig hadden wij bedacht dat we dit gevierd moest worden met bubbels en hadden we het goed geheim weten te houden voor de volgploeg! Vooral leuk dat de volgploeg hetzelfde had bedacht en de organisatie blijkbaar ook voor elk team een flesje had ingekocht. Zo stonden we dus met 3 flessen bij de Eiffeltoren op de vroege ochtend en voelde ik het al hangen na het kleine bodempje dat overgebleven was.

Het was echt een ongelofelijke ervaring, die we niet snel zullen vergeten! Het was niet zonder slag of stoot, wat het misschien nog wel epischer maakt voor ons. Vooral de volgende dag in Parijs staan was een onwerkelijk gevoel. Het is nog steeds nagenieten en het smaakt gek genoeg naar meer. Of het nog een keer Amsterdam - Parijs zal worden weet ik niet, maar ik zie mezelf in ieder geval nog eens zo'n uitdaging aangaan! En mocht je zelf twijfelen het te doen, zeker doen!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

ma, 19/03/18, 11:34 | David | Wedstrijden | 0 2

Op zaterdag 17 maart is er in Nijmegen een wedstrijd verreden. Er zijn de volgende afstanden gereden: 500m, 1500m, 1000m. Deelnemers waren: Dorus, Rutger, Saskia, Marco, David.

Bekijk de volledige uitslag!

di, 22/05/18, 22:57 | Mannes | Redactioneel | 0 9

Habari ?!

Ik kan het zelf niet echt geloven maar ondertussen zit ik al 3,5 maand in Tanzania en heb ik nog maar een kleine twee maanden te gaan. Daardoor heb ik nu al voor de tweede keer wielerkamp moeten missen, maar veel spijt heb ik daar niet van hihi. Zelf heb ik namelijk ook al een heleboel gave dingen gedaan

Mijn reis begon op het vasteland in Arusha waar meer studenten vanuit dezelfde organisatie zitten, hier zou ik een weekje zijn om de trainingen vanuit de organisatie te kunnen bijwonen en daarna zou ik weer vertrekken richting Zanzibar. Die eerste week wel nog een paar mooie plekjes van het vasteland mee kunnen pakken zoals de hotsprings (met Dr. Fish visjes) en een korte safari trip naar Tarangire National Park, met heel veel olifanten.



Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Vervolgens dus vertrokken naar Zanzibar, waar het toch allemaal wat schraler is dan ik verwacht had. De stranden zijn prachtig maar Stone Town zelf ziet er slecht onderhouden en vies uit. Wellicht ook de reden dat ik na 3,5 maand nog steeds geen rondje ben gaan lopen om foto's te maken, die houden jullie dus nog van me tegoed.

Anyway, de hele reden waarom ik hier ben is om stage te lopen in het ziekenhuis. Ik loop stage in het Tasakhtaa Global ziekenhuis, wat hier is neergezet door Indiërs. Het ziekenhuis is nu drie jaar oud, wat dus vrij jong is, en dat is ook wel te merken aan de structuur. En daar bedoel ik mee dat die nergens te bekennen is. Dat maakte het voor mij erg lastig om mijn draai te vinden, maar ondertussen is dat wel gelukt op de derde verdieping. Daar zit de algemene medische en chirurgische afdeling dus hier komen veel verschillende casussen langs wat heel leerzaam is. Een tijdje terug heb ik mijn tussenbeoordeling gehad en stage is heel tevreden en over een weekje komen twee docenten van Fontys langs en dan hoop ik dat ik hen daar ook van kan overtuigen... De mensen hier zijn namelijk al snel tevreden en zullen nooit kritiek geven op een mzungu (een blanke). Buiten dat, zijn de collega's super aardig en helpen ze me als ik ergens niet uit kom, zoals infuus prikken, waar ik kei hard in faal


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Anyway, buiten stage bestaat er ook nog een leven op Zanzibar! En een heel leuk leven! In de eerste weken zag ik het allemaal niet zo zitten maar ondertussen heb ik een aantal hele toffe mensen leren kennen van over de hele wereld en daar ga ik vaak dingen mee doen. Ook heb ik nu twee Nederlandse huisgenootjes en met één van de twee kan ik supergoed overweg dus dat is wel fijn en die ander is echt een ramdebiel, maargoed. Op z'n minst gebeuren er nu op zijn zachts gezegd interessante dingen in ons huis haha.

Halverwege april waren we alle drie weer in Arusha en daar zijn we met nog drie andere meiden op Safari geweest naar de Serengeti en de Ngorongoro Crater, wat echt suuuuuuper vet was. In vergelijking met Zuid-Afrika kan ik wel zeggen dat Tanzania het safari walhalla is! De Big 5 heb ik helaas niet allemaal kunnen spotten omdat de luipaarden denk ik te lui () waren om zich te laten zien. Maar in plaats daarvan vind ik de cheetah een goede vervanger!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Buiten de safari ben ik ook nog een schildercursusje gaan doen, heb ik een mountainbike tripje gedaan naar Lake Manyara en zijn we naar de BBB geweest. En nee, ik ben niet even op en neer gevlogen voor de Buik Benen Billen les op het SSC, maar we zijn naar de Bananen Bier Brouwerij geweest. Dit smaakte niet eens zo heel gek, met maar liefst 1,5% alcohol haha. Op Zanzibar heb ik al meerdere Full Moon Party's onveilig gemaakt en heb ik alle toeristische plekjes wel gehad. Afgelopen weekend heeft de crew zich daarom richting Dar es Salaam verplaatst en daar hebben we ook een topweekend gehad aan zee. Ook het snorkelen is erg mooi en dan zie je heel veel visjes die je herkent uit Nemo, dus dat is wel leuk. Ik heb denk ik zo'n 20 minuten een dory visje gestalkt omdat ik met em op de foto wilde, speciaal voor Dorus, en het is semi-gelukt, see for yourself


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Verder mis ik het schaatsen en sporten in zijn algemeen wel. Tot nu toe ben ik 5 keer naar de aerobics les geweest en verder doe ik dansjes tijdens het uitgaan (stilstaan gaat niet met deze muziek) and that's it. Echter zweet ik me hier standaard iedere dag kapot door de hoge luchtvochtigheid dus wellicht dat dat ook meehelpt. Ik kijk er wel weer naar uit om thuis als het koud is lekker onder je dekentje te kunnen liggen, of om lekker op de fiets te kunnen stappen en een rondje te fietsen, om niet door iedereen aangesproken te worden op straat, om weer oneindig veel kaas te kunnen eten en om überhaupt normaal boodschappen te kunnen doen met muziek in je oren. Zanzibar heeft heel veel mooie dingen, maar de cultuur is echt een no go voor mij. Op vrijdag begint de Ramadan en dan zijn heel veel winkels dicht, dus dan kom je letterlijk niet meer aan eten. Dus dat wordt een lichtelijk probleem voor mij aangezien ik hier uiteraard niet aan mee ga doen en na 3 uur zonder eten al afkickverschijnselen krijg....

Maargoed, als zij het kunnen, moet ik het ook wel overleven. Ik kijk in ieder geval wel al uit naar het suikerfeest waar eindeloos gekaand mag worden! Aan dat deel van de Ramadan doe ik dan natuurlijk wel weer mee

Ik kan nog zo veel meer typen luitjes, maar ik kan me voorstellen dat jullie ook betere dingen te doen hebben. Mocht dit niet zo zijn, dan is hier nog meer te lezen: link

Halverwege juli ben ik weer terug om jullie te vervelen met mijn blijheid!

Kusjessss uit het regenachtige Zanzibar! Met iedere avond weer een andere mooie zonsondergang


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

ma, 12/03/18, 07:32 | Rutger | Wedstrijden | 0 2

Op zondag 11 maart is er in Eindhoven een wedstrijd verreden. Er zijn de volgende afstanden gereden: 500m, 1000m, 3000m, 5000m. Deelnemers waren: Mannes, Krijn, Anke, Rutger, Saskia, David.

Bekijk de volledige uitslag!

di, 08/05/18, 19:18 | Mannes | Redactioneel | 2 11

néih hóu Leute!

Ik ben zo gek op het oosten, kan niet Oostelijk genoeg! Ik doe alleen geen stage maar een exchange, dus ik zit gewoon nog te studeren en m'n punten binnen te sprokkelen. Maar daar zijn we dan, Hong Kong! Hong Kong is voor Azië een jonge metropool met, vergeleken met de grotere broers van deze grote moderne stad, 'maar' 7.2 miljoen inwoners. Voor een nuchtere Nederlander die nog niet buiten de veilige oevers van Europa was getreden was het wel een behoorlijke cultuurshock. Het aanpassen ging echter heel snel en alle rijst, de chaos in het verkeer, de grootte drukte overal en het feit dat ik toch best op val tussen de kleine mensen wende snel. Zelfs de skills om met 2 stokjes te eten heb ik me eigen gemaakt, je maakt wat mee.

Het voordeel van een exchange is dat je aankomt in een vreemde omgeving samen met een groot aantal andere mensen die in het zelfde schuitje zitten. Nieuwe mensen leren kennen was dus ook geen groot probleem en ik hou er vriendschappen van over de hele wereld aan over! Samen met deze mensen ben ik alles wat Hong Kong te bieden heeft aan het ontdekken, en dat is een hoop. Met een half uurtje reizen kan je al ergens in de middle of nowhere een berg aan het bewandelen zijn. Van ruige landschappen tot bizarre uitzichten op de binnen stad, surfen en camperen op afgelegen stranden en de spectaculaire skyline, Hong Kong heeft echt heel veel te bieden. Wat ook een fijne bijkomstigheid is dat de vliegtickets naar andere landen (redelijk) goedkoop zijn vanaf hier. Cambodja en Borneo heb ik al af mogen strepen, en wellicht komt er nog een klein tripje aan.

Ookal zit ik er 4 maanden, times flies by fast when you are having fun. Over een klein maandje is mijn tijd in Hong Kong alweer voorbij gevlogen en moet ik deze geweldige plek verlaten. Gelukkig is er nog geen sprake van een emotioneel, all you need is love waardig afscheid en kom ik na een trip van 2 maanden langs Vietnam, Kuala Lumpur, Indonesië en Singapore nog terug om even de final goodbye te zeggen. Ik ga deze plek zeker missen, maar wel met de wetenschap dat ik zeker nog wel een keer terug keer!

Zeg Rachied, hoe is het daar op zanzibar? (ff linkje checken, is leuk)

Bijgevoegde video alleen zichtbaar indien ingelogd.

Hieronder even een paar picca's van mn tijd in Hong Kong, maar als je je ogen wil trakteren op meer plaatjes moet je even op dit linkje klikken.
link
Ajuus en tot snel!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

wo, 07/03/18, 12:05 | David | Wedstrijden | 0

Op zondag 4 maart is er in Den Haag een wedstrijd verreden. Er zijn de volgende afstanden gereden: 500m, 1000m. Deelnemers waren: Saskia.

Bekijk de volledige uitslag!

di, 01/05/18, 21:01 | Mannes | Redactioneel | 0 7

Het is alweer bijna drie maanden geleden dat ik het winterse weer van Eindhoven verwisselde voor het zomerse Sydney. De Crisis-redactie vroeg mij om een stukje te schrijven over hoe het aan de andere kant van de wereld is.

Ik ben hier voor een vijf maanden durende stage bij een architectenbureau. Voor degene die het niet weten: ik zit nu in mijn eerste jaar van mijn master Achitecture, Building and Planning in de richting van architectuur en bouwfysica. In principe hoeven we geen stage te lopen, maar het maakt het behalen van de architectentitel en het vinden van werk wel makkelijker na je afstuderen. En daarnaast zat het idee om een half jaar in Australië te wonen al jaren in mijn hoofd. Dus afgelopen augustus was ik begonnen met alles regelen. En het resultaat: een stage bij een architectenkantoor gespecialiseerd in duurzaam ontwerpen in mijn droomstad!

In Sydney wonen is echt totaal anders dan in Eindhoven. Met 5,5 miljoen inwoners is het ook iets groter dan Eindhoven en iets meer toeristisch Ik woon in Surry Hills, een van de oudste wijken hier en beroemd om de restaurantjes, gay fetisj shops en de bijzondere koloniale architectuur. In werkelijkheid betekend dat vooral een half uit elkaar vallend huis met kakkerlakken. Maar die heb je hier overal in tegenstelling tot al die enge beesten waar ze je voor waarschuwen. En verder heb ik wel een prima kamer, leuke huisgenoten en zit ik op loopafstand van het stadscentrum.
Elke ochtend loop ik in een half uurtje naar het hart van het Central Business District voor mijn stage. Het werk dat ik op stage doe is afwisselend, maar niet altijd gericht op ontwerpen. Ik leer vooral veel over de dingen naast het ontwerpen; projectontwikkeling, kosten en omgaan met klanten. Het kantoor delen we met een ander bedrijf van mijn baas dat zich richt op energieberekeningen en energiecertificering. Opvallend is echter dat hier in Australië de eisen aan energiereductie nog erg schraal zijn ten opzichte van Nederland. Aussies zelf zeggen dat het komt doordat ze toch genoeg grondstoffen zelf hebben en de transitie naar duurzame energiebronnen dus nog niet zo belangrijk is. Dat is ook te merken aan de eindeloze hoeveelheid plastic tasjes die je bij winkels krijgt. Ze hebben hier dus nog veel te leren over duurzaamheid.

In de weekenden probeer ik altijd iets nieuws te zien. Mardi Grass, surfkamp, Melbourne, emo/pop-punkfeestje, musea, architectuur, barbecues op het strand en paardenraces zijn een aantal dingen die ik al gedaan heb. Komende twee weken zijn mijn ouders hier ook en dan zal ik ook veel van de natuurparken gaan zien. En in juni ga ik naar Uluru (die beroemde berg) en Alice Springs. En over twee maanden komt Dorus eindelijk!

Hieronder een paar foto's van mij in Sydney. Ik nomineer Steen om een stukje te schrijven over zijn stage


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Mijn eerste dag in Sydney en meteen een rondleiding gedaan door het Opera House


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Bovenop de Sydney Harbour Bridge (Pylon Lookout). En wauw wat een uitzicht heb je daar!


Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

En voor mijn huisje (tweede van links)

Lees meer...Verberg

wo, 07/03/18, 11:21 | David | Wedstrijden | 3 5

Op dinsdag 6 maart is er in Eindhoven een wedstrijd verreden. Er zijn de volgende afstanden gereden: 100m, 500m, 1000m, 300m, 1500m, 10000m. Deelnemers waren: Saskia, Rutger, Joeri, Hugo, Marco, Bjorn, Filipe, Bouke, Anne Jane, Victor, Janneke, Teun, Jelte, Frank, Dorus, Hein, Thomas, Joppe, David, Jasper, Krijn, Mannes.

Bekijk de volledige uitslag!

di, 13/03/18, 22:27 | Anke | Redactioneel | 2 6

Nu de droogtraining weer van start is en het schaatsseizoen echt echt echt bijna ten einde is. Willen wij als crisis toch even terugblikken op de liefde voor het schaatsen en wat er dan allemaal gebeurt in ons lichaam. Met als voorbeeld het SoftELS IUT in Thialf.

Twee geliefde broederverenigingen die een wedstrijd organiseren op de meest geliefde baan van Nederland. Waarvoor je je gevoel toch even uit moest schakelen bij het inschrijven van de wedstrijd want je had maar 2 minuten. Soms moet je in de liefde rationele beslissingen nemen en soms kun je genieten van elk moment.

Een oud trainer van Isis (Jos Seelen) zei namelijk altijd: Schaatsen, pure wederzijdse liefde!
Die schaatser is meer dan anderen gevoelig voor de aantrekkingskracht van het ijs.
Hij geeft meer dan anderen toe aan die aantrekking van het ijs.
Sterker nog, hij zoekt de aantrekkingskracht van dat ijs zelf op en vooral in dat onderdeel van de totale schaatsbeweging dat voorafgaat aan de afzet.
In die fase van de schaatsbeweging wordt hij als het ware naar het ijs toe gezogen en wil hij ook niet anders dan met z'n hele lichaam zo dicht mogelijk bij het ijs zijn.
Daarna volgt een goed gerichte, langdurende, krachtig toenemende, bijna explosieve afzet tegen het ijs.
En het is net of het ijs hierop reageert. Als gevolg van die afzet immers geeft het ijs hem een geweldige duw in de rug, het ijs geeft hem snelheid, het ijs geeft hem genot, het ijs is vertrouwd met hem en hij is vertrouwd met het ijs.
Dat is toch een vorm van liefde. Zelfs wederzijdse liefde. Zo puur als liefde kan zijn.

Na deze anekdote over pure wederzijdse liefde wil ik toch even toelichten hoe 11 Isisianen een poging hebben gedaan deze liefde toe te passen op het prachtige ijs van Thialf.
De heenreis naar Thialf was in elk geval geen liefde. Het is een kei lange autorit, waar je allemaal op die mooie schaatsbillen kan zitten, terwijl je benen verlangen naar het glijmoment op dat oooh zo mooie ijs.

Uiteindelijk kom je dan terecht in Heereveen en sta je vanaf de autoweg met 1 x links, 1 x rechts langs het industrieterrein op, rechtsaf op de soort van t-splitsing en gelijk weer links op de parkeerplaats van Thialf!
Hier gaat het om de voorbereiding van al die schaatsers die allemaal het liefde met het ijs willen vinden. Eerst maar eens even de hal bekijken. Mooi licht, wit met blauw. Dan maar eens de warming-up mogelijkheden verkennen. Prachtig stil achter de tribunes langs lopen. Of jezelf stiekem toch een topsporter voelen zodat je in het krachthok komt en op de fietsen kan gaan warm draaien. Stiekem kom je dan ook nog eventjes Sven Kramer en Patrick Roest tegen.

Ik ga maar even benoemen hoe iedere Isisiaan probeerde om te gaan met het zoeken naar liefde op deze oooh zo mooie baan. Want ja Hein had een probleem. Het glijmoment bleek in Thialf toch net even anders te zijn dan in Eindhoven. Hij had moeite de juiste slag te vinden. Tja zelf zonder een dweil voor de 500m glijdt het ijs in Thialf zo goed, dat je als stoemper nou eenmaal niet zo goed vooruitkomt. Bij de 1000m had hij gelukkig meer tijd om te wennen waardoor hij uiteindelijk als enige van Isis wel met een (bronzen) medaille naar huis ging!

Dan is er Frank, hij moest tegen Mannes. Mannes die daar al meteen meer haat over had dan liefde. Want Tja Frank is een sprinter. Ook in Erfurt hadden wij al vernomen dat Frank geen moeite heeft met het vinden van aantrekkingskracht met het ijs. Als het maar een sprint is dan is hij tot alles in staat. Zo is het natuurlijk altijd leuk om een dik PR te rijden en een andere Isisiaan net te verslaan. Wel zaten de zenuwen er vooraf misschien wel goed in. Want voor het vervoer was er ondersteuning geregeld van Mams. Dat scheelt in elk geval in de voorbereidingen.

Mannes die het dus niet zo op zijn loting had op de 500m, had zijn liefde voor het schaatsen misschien al weer iets te ver achter zich gelaten. Hij voelde al weer teveel aantrekkingskracht tot zijn racefiets. Dit deed hem de das om bij de 500m. Op de 1500m heeft hij wel geprobeerd alles te geven. Zeker omdat hij misschien nog net ietsjes sneller kon rijden dan mij (zijn andere liefde). Op zijn 1500m reed hij een PR maar kwam hij een halve seconde tekort om mij te verslaan.

Ikzelf heb het fenomeen dat je jezelf naar het ijs toegezogen moet voelen iets te letterlijk genomen. Bij een proefstartje viel ik. Dit resulteert nog altijd in twee blauwe knieën. Naast Hein met een medaille heb ik dus wel een lang aandenken gehad aan deze wedstrijd in Thialf. Omringt door SSV’s en met het kei hard aanvallen van die bochten in Thialf voel je al zoveel liefde dat ik het zelf ervaar als een geslaagde wedstrijd. Daarnaast was ik ook blij want ik was niet als enige vrouw mee!

Ook Linda stond aan de start. Ooit was zij een heeeele serieuze schaatsster. Maar toen vond ze de liefde in Rutger, en dus ook in Bier, en eten, etc. etc. Al met al mocht dat haar prestatie drang niet drukken. Schaatsen bij Isis is leuk, Thialf is een leuke uitdaging, en met plezier een PR rijden is nog leuker. De 500m ging goed, dus op de 1500m was het een kwestie van aantrekkingskracht zoeken met het ijs en dit gebruiken voor haar 1500m. En dat lukte! Maar hoe zet Rutger dit dan weer voort?

Rutger had voor Thialf bedacht om een speedpak te kopen. Want dan nam hij alvast een onzekere factor weg. Rutger behoort ook tot de stoempersgroep, dus glad ijs is niet perse een voordeel. En ja hoe verder we in dit redactie stukje komen hoe meer last de Isisianen krijgen van zenuwen. Rutger en Dorus hadden dit jaar een strijd om de snelste tijden op de 500, 1000 en 1500m. De verliezer moet 3x de ander zijn fiets poetsen. Wel leuk als je dan tegen je rivaal mag starten. Alleen jammer als je dan beide geen PR rijdt op de 500m.

Voor Dorus was dit wellicht te verklaren. Zo was hij waarschijnlijk de grootste zenuwpees van het gezelschap. Hij vertelde namelijk dat hij al 3 dagen voor Thialf zenuwachtig was. Arme huisgenoten denk ik dan maar. Want van de meeste schaatsers wordt je niet vrolijk als je naar de WC moet en zij zenuwen hebben. Zijn huisgenoten zullen vast blij zijn dat het seizoen af is. Gelukkig had hij Bjorn mee om een deel van zijn zenuwen weg te helpen en te verplaatsen in goed uitrusten zodat hij met liefde tegen Rutger kon strijden. Zo had Dorus de beste chauffeur geregeld door Bjorn gewoon even met de auto van Pa naar Thialf te laten rijden. Bjorn stelde me dan ook een beetje teleur. Hij was wel aanwezig om zijn liefde voor Isis en schaatsen te laten blijken. Maar op deze mooie baan, had hij van te voren al bedacht zijn zenuwen niet de baas te kunnen. Hierdoor besloot hij maar gewoon Isisianen voor coach Martien mooi op beeld vast te leggen!

Dan hadden we nog Martien. Hij was mee als coach van dit Isis team. Daarnaast had hij natuurlijk ook een wens. Paul onder de 40 seconde zien rijden op de 500m. Een uitgelegen kans op deze realisatie na 3x is scheepsrecht waar te maken. Want ook in Inzell en Erfurt was Martien er bij maar lukte het niet. Paul had hiervan geleerd. Hij ging deze winter veel krachttrainen. Waarschijnlijk om meer aantrekkingskracht met het ijs te voelen. En dat vond hij want voor de eerste keer in zijn schaatscariere, reed hij in het mooie Thialf onder de 40 seconde.

Onze laatste Isisiaan hadden wij ook graag op de 500m onder de 40 seconde gezien. Met zijn nieuwe schaatsen dit jaar, was zijn liefde na het geklooi met de schoentjes weer geboren. Hij heeft ons dit jaar al meerdere keren verbaast. En ook al kennen we hem vaak als iemand die zich overal mee bemoeit, over aanwezig is. Deze dag was hij tamelijk rustig, ijsberend en tussen de wedstrijden door vrijwel niet aanspreekbaar. Raar op dit beeld van Jasper te zien zoals op de foto hieronder. Onze Jasper was er klaar voor om zijn tijd op de 500 en 1500m te rijden. En dat deed hij. Niet onder de 40 seconde maar Jasper had zeker de liefde gevonden met het ijs van Thialf.

Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

De avond werd afgesloten met een prijsuitrijking voor onze Hein en een groepsfoto. Waarbij het deze keer helaas om andere lichamelijke aantrekkingskracht ging……

Bijgevoegde foto alleen zichtbaar indien ingelogd.

Lees meer...Verberg

Oudere berichten »



www.autodoc.nlwww.uzuma.nl